Posts Tagged 'duurzaamheid'

Eneco, de NS en de PR van duurzaamheid

De NS heeft een contract gesloten met Eneco voor de levering van elektriciteit. Deze elektriciteit zal in 2015 voor de helft, en in 2018 geheel, worden opgewekt met windmolens. De helft van de windmolens zal in Nederland staan, de andere helft in Noord West Europa.

Dit contract wordt door de NS en Eneco gepresenteerd als de nieuwe maatstaf in duurzaamheid. Zo organiseerde MVO Nederland afgelopen week een master class “Duurzaam Inkopen” met de deal tussen NS en Eneco als voorbeeld voor toekomstige tenders voor het inkopen van duurzaam opgewekte energie.

Het presenteren van het NS- Eneco contract als een doorbraak en voorbeeld in duurzaam inkopen is een PR-stunt en het is teleurstellend dat het heeft meegespeeld in het toekennen van de titel MVO Manager van het jaar aan Carola Wijdooge van de NS. Deze deal had daar geen rol in mogen spelen.

Eneco zal door de deal met de NS geen windmolen extra bouwen dan het zou hebben gedaan als de NS geen klant was geworden van Eneco. Er is geen sprake van additionaliteit ook al wordt dat wel geclaimd. De jury voor de MVO manager van het jaar schreef: “In 2014 rondde zij (de NS/Carola Wijdooge) de grootste aanbesteding van groene stroom in de Nederlandse geschiedenis af. Met als belangrijkste eis dat het nieuwe groene stroom betreft. Daardoor zal het aantal windparken in Nederland verdubbelen en geeft ze een belangrijke invulling aan het Energie akkoord.¨

Windmolens kunnen niet worden gebouwd op basis van de klantvraag. Klanten in Nederland betalen relatief veel voor wind geproduceerd in Nederland maar een certificaat dat het bewijs vormt van productie van energie door een windmolen in Nederland kost slechts € 1,50 per MWh, ongeveer 3% van de prijs die voor elektriciteit wordt betaald op de markt. Die 3% is onvoldoende om het verschil goed te maken tussen de kosten voor het maken van elektriciteit met windmolens of traditionele centrales. Daar is veel meer geld voor nodig. Om die reden hebben we in Nederland een subsidieregeling, de SDE+ regeling. Die subsidie geeft bouwers van windmolens gedurende 15 jaar de garantie dat ze tenminste €74 oplopend tot €86 ontvangen per MWh. Dit is een subsidie van meer dan 50%. En dus is de stelling gerechtvaardigd dat windmolens pas worden gebouwd als de subsidie dit mogelijk maakt.

De consequentie is ook dat als de overheid een vergunning voor het bouwen van een windmolen park intrekt zoals recent in de Noordzee gebeurde of als een overheid subsidie intrekt of verlaagt (zoal de Belgische overheid deed in 2012) er geen windmolens gebouwd worden.

Wat Eneco heeft gedaan is zich committeren aan het bouwen van windmolen parken. Eneco heeft daarmee een risico genomen op de betrouwbaarheid van de Nederlandse overheid. Een risico dat zeer klein is maar wel degelijk reëel. Nood breekt wet, ook bij Nederlandse overheid (en andere West Europese overheden). Mocht Eneco door gewijzigde regelgeving geen of minder windmolen parken bouwen dan zal de NS niet instaat zijn Eneco te dwingen de parken toch te bouwen om te voldoen aan haar contractuele verplichtingen, het zou het einde van Eneco betekenen.

Als Eneco alleen kan bouwen als de subsidie regeling goed blijft en de NS de contractuele plicht tot het bouwen van windmolenparken niet kan afdwingen kan ook niet geclaimd worden dat het contract tussen de NS en Eneco leidt tot de bouw van nieuwe windmolens. De communicatie over het contract en haar beoogde effect is dan ook niet anders dan het zoeken van goede PR. Daar zijn Eneco en de NS goed in geslaagd. De marketing medewerkers van beide bedrijven hebben het uiterste uit de deal gehaald. Nu maar hopen dat de werkelijkheid het mooie imago niet achterhaalt.


Follw me on Twitter


%d bloggers like this: